κύκνειο άσμα

20.05.2011

Μια συγκυρία (καλή ή κακή δεν ξέρουμε, θα φανεί στο μέλλον υποθέτω), μας ανάγκασε σε αρκετούς μήνες απραξία, συγγραφική εννοείται, γιατί κατά τα άλλα συνεχίζουμε σε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης! κάτι σαν την ελληνική οικονομία ας πούμε…

Έτσι λοιπόν, αφενός μεν οι επιταγές του ΔΝΤ, οι οποίες επηρέασαν όπως φαίνεται και τον αθλητισμό, αφετέρου δε η φιλοσοφία κάποιων ανθρώπων οι οποίοι απλά χρησιμοποιούν τον αθλητισμό για …άλλους σκοπούς, οδήγησαν το Δ.Σ. του αθλητικού συλλόγου Άτταλος Καματερού στην απόφαση να διακόψει την λειτουργία του τμήματος Πετοσφαίρισης.

Η διαδικασία της “επιμήκυνσης” δεν έγινε δεκτή δυστυχώς ούτε για μας και, αφού δεν είχαμε ούτε την δυνατότητα της “αναδιάρθρωσης”, προχωρήσαμε στην έσχατη λύση, αυτή της “ανασύστασης” ή γιατί όχι της “αναγέννησης” αν θέλετε. Διαγραφή και επανεκκίνηση λοιπόν, από το μηδέν! Για σκεφτείτε το λίγο κι εσείς εκεί στην κυβέρνηση, μήπως θα ήταν για όλους αυτή η λύση;

Έτσι λοιπόν, ξεκινάμε πάλι από την αρχή! Βέβαια παίρνουμε μαζί μας, δικαιωματικά θέλω να πιστεύω, μια καλή κληρονομιά, μια ισχυρή παρακαταθήκη. Ένα καλό όνομα που δημιούργησε η ομάδα μας στα πέντε μόλις χρόνια ύπαρξής της, τον σεβασμό και την εκτίμηση των συνεργατών μας στο δύσκολο έργο μας (συμπεριλαμβανομένων και των άλλων συλλόγων που προσφέρουν το ίδιο έργο) και φυσικά την αγάπη των παιδιών μας!

Είναι αλήθεια ότι μετά τα διαδικαστικά, μας περιμένει ένας γολγοθάς για την οργανωτική και, κυρίως, για την αγωνιστική ανασύνταξη. Ευτυχώς αρκετοί άνθρωποι, κυρίως γονείς των παιδιών και συνεργάτες μας, προσφέρθηκαν ήδη να βάλουν ένα λιθαράκι ώστε να ξαναχτίσουμε ότι φτιάξαμε με πολύ κόπο και αγάπη όλα αυτά τα χρόνια. Στον αγωνιστικό τομέα, έχει ήδη ολοκληρωθεί η ενημέρωση των αθλητριών και προπονητών για τα τεκταινόμενα και έχουν δρομολογηθεί συγκεκριμένες ενέργειες για την ηλικιακή, κυρίως, αναδιοργάνωση των τμημάτων.

Κλείνουμε λοιπόν κινηματογραφικά την συνύπαρξή μας όλα αυτά τα χρόνια μέσα από αυτές τις σελίδες, δίνοντάς σας την υπόσχεση για μια καλύτερη συνέχεια του έργου. Κάποιοι θα ήθελαν ίσως ένα “Άτταλος 2”. Για πολλούς και διάφορους λόγους, αυτό, όπως καταλαβαίνετε, δεν είναι εφικτό. Θέλοντας λοιπόν μαζί με το νέο ξεκίνημα να δώσουμε και το στίγμα της φιλοσοφίας μας, αποφασίσαμε -μέσα από “δημοκρατικές διαδικασίες” εννοείται, κατά τα πρότυπα της κυβερνητικής διαβούλευσης- να ονομάσουμε το νέο μας εγχείρημα “Άμιλλα”.

Με σκοπό λοιπόν “την πολιτιστική ανάπτυξη και την συστηματική πνευματική και σωματική καλλιέργεια των αθλητών και αθλητριών μας, δια της συμμετοχής τους σε κάθε είδους αθλητικές, εκπαιδευτικές, φυσιολατρικές και πολιτιστικές δραστηριότητες, καθώς επίσης την δημιουργία ισχυρών υγιών και ηθικών χαρακτήρων μέσω της ανάπτυξης τού αθλητικού πνεύματος και του Ολυμπιακού Ιδεώδους” ξεκινάμε πάλι μαζί με τους αθλητές και τις αθλήτριες του Συλλόγου μας, τις οικογένειές μας, τους συνεργάτες μας και όσους αγαπούν τον αθλητισμό, αυτήν την νέα μας προσπάθεια.

Ευχαριστούμε όλους τους αληθινούς φίλους που εκτίμησαν και στήριξαν την ως τώρα προσπάθειά μας, αλλά ευχαριστούμε και όσους την αμφισβήτησαν ή και την πολέμησαν, γιατί αυτό μας έκανε ακόμα πιο δυνατούς!

Η συνέχεια …επί της οθόνης. Από αύριο θα επικοινωνούμε μέσα από την νέα μας συχνότητα: http://amillavolley.wordpress.com, όπου θα δημιουργηθεί φυσικά ένας ξεχωριστός χώρος με άρθρα και δημοσιεύσεις από τις σελίδες του «Άτταλος volley!» ως ιστορικό αρχείο, με ευχάριστες αλλά και δυσάρεστες στιγμές, τις οποίες δεν θέλουμε και δεν πρέπει να ξεχάσουμε, γιατί “λαός χωρίς μνήμη είναι λαός χωρίς μέλλον”

Advertisements

σπουδαία νίκη!

05.12.2010

“Κερδίσαμε” σήμερα!

Θα εκπλαγείτε, ίσως, γιατί δεν συνηθίζουμε να πανηγυρίζουμε τις νίκες μας από τούτες τις σελίδες. Αυτή όμως ήταν μια σπουδαία νίκη. Σ’ ένα πολύ σημαντικό παιχνίδι, στο παιχνίδι της ζωής!

“Κερδίσαμε” τους φόβους μας, “κερδίσαμε” το άγχος μας, “κερδίσαμε” την συνέπεια στις υποχρεώσεις μας απέναντι στο σύνολο, “κερδίσαμε” την δύναμη που δίνει το ένα μέλος της ομάδας στο άλλο, σαν τα ξυλαράκια του γεωργού στο παιδικό παραμύθι, θυμάστε;

“Κερδίσαμε” τους φίλους μας στην εξέδρα, τους φέραμε πιο κοντά μας, “κερδίσαμε” και όλη την εξέδρα -δεν είναι λίγο να πανηγυρίζουν μαζί σου καμιά σαρανταριά άγνωστοι άνθρωποι και να στηρίζουν την δίκαιη προσπάθεια αυτών των παιδιών.

“Κερδίσαμε” και τον αντίπαλο ακόμα – “χάσαμε τελικά” είπε ο ένας κύριος στην κερκίδα “ε, θεία δίκη!” απάντησε ο άλλος…

Μα πάνω από όλα “κερδίσαμε” και το άδικο! – “Μπράβο σας κορίτσια” είπε κι εκείνος ο κύριος που έβλεπε το παιχνίδι πάνω σε μια ψηλή σκάλα. “Ήσασταν πολύ καλές, το αξίζατε. Αν κάναμε κι εμείς ένα λαθάκι, συγνώμη…”

Ο Άτταλος δεν είναι μόνο η ομάδα μας, είναι το σχολείο των παιδιών μας. Δεν μας νοιάζει αν θα τερματίσουν πρώτες στο φετινό πρωτάθλημα της ΕΟΠΕ, αρκεί να αγωνίζονται με την ψυχή τους για να είναι πάντα πρώτες στον αέναο μαραθώνιο της ζωής τους. Σήμερα έγραψαν τις πρώτες εξετάσεις τους. Είχαν διαβάσει πολύ καλά όμως εχθές. Κοιμήθηκαν και νωρίς, και σηκώθηκαν έτοιμες και αποφασισμένες. Ως και η Πενέλοπε ξύπνησε στην ώρα της – και έφαγε και πρωινό. Μετά μπήκαν όλες μαζί στο καραβάκι και όλες μαζί στο γήπεδο. Και ήταν όλες μαζί, αγκαλιασμένες, σε όλη την διάρκεια και ως το τέλος του αγώνα. Γι’ αυτό πέτυχαν στις εξετάσεις τους. Με άριστα!

Γι’ αυτό τους αξίζουν για μια ακόμα φορά συγχαρητήρια.

Μπράβο κοριτσάρες του Άτταλου! Πάντα να μας δίνετε τέτοιες χαρές! Και να είστε πάντα όλες μαζί για να παίρνετε δύναμη η μία απ’ την άλλη. Έχετε πολύ δύσκολα παιχνίδια μπροστά σας…


μυικές κακώσεις – θλάσεις

02.12.2010

 

Εγκαινιάζουμε σήμερα μια νέα σελίδα στο ιστολόγιό μας με απλοποιημένα επιστημονικά θέματα γύρω από τον αθλητισμό και τις σχετικές επικουρικές επιστήμες, ξεκινώντας με μια συνοπτική αναφορά στις μυϊκές κακώσεις.

 Γενικά για τις θλάσεις, συνοψίζοντας και απλοποιώντας κατά το δυνατό την σχετική επιστημονική βιβλιογραφία και ορολογία, θα πρέπει να γνωρίζουμε τα εξής:

Οι μύες του σώματος αποτελούνται από χιλιάδες μικρές μυϊκές ίνες. Σε περίπτωση άμεσης πλήξης ή άσκησης φορτίου πέραν του ανεκτού (κατά περίπτωση), κάποιες από αυτές τις ίνες σπάνε. Η ρήξη μπορεί να λάβει χώρα στο κεντρικό τμήμα των μυών (γαστέρα) ή στις απολήξεις τους, στα σημεία δηλαδή όπου αυτοί προσφύονται στα οστά (τένοντες – έκφυση / κατάφυση). Ανάλογα με τον αριθμό των κατεστραμμένων ινών ταξινομούμε τις θλάσεις σε 1ου 2ου ή 3ου βαθμού. Σε κάθε μυϊκή δραστηριότητα (μυϊκή συστολή) κάποιοι άλλοι μύες δρουν ανταγωνιστικά (διάταση) και κινδυνεύουν επίσης να τραυματιστούν.

ρήξη μυϊκών ινών γαστροκνήμιου

Περιληπτικά, ως κυριότερες αιτίες των μυϊκών κακώσεων, και ταυτόχρονα ως προπονητικοί στόχοι για την πρόληψή τους, αναφέρονται οι παρακάτω:

1. χαμηλό επίπεδο φυσικής κατάστασης

  – η έλλειψη δύναμης μειώνει το ελάχιστα ανεκτό φορτίο,

  – η έλλειψη αντοχής μειώνει τον μέγιστο χρόνο δραστηριότητας,

  – η έλλειψη ευλυγισίας μειώνει το επιτρεπτό εύρος της κάθε κίνησης,

  – η ανεπαρκής παράλληλη εκγύμναση των ανταγωνιστών μυών, εντείνει τα παραπάνω

2. χαμηλά επίπεδα μυϊκής συναρμογής, ιδιοδεκτικής ικανότητας και τεχνικής

3. ανεπαρκής ή/και λανθασμένη προθέρμανση, αλλά και διαλείμματα (αδυναμία ελέγχου συγκέντρωσης και απομάκρυνσης γαλακτικού οξέος),

4. κακός αγωνιστικός χώρος (σκληρό ή γλιστερό έδαφος, κλπ.) και εξοπλισμός (παπούτσια)

5. θερμοκρασία / υγρασία / αερισμός περιβάλλοντος χώρου

6. κακή διατροφή

  – μειωμένη πρόσληψη απαραίτητων θρεπτικών συστατικών κατά την ορθή αναλογία

  – έλλειψη ή ανισορροπία μετάλλων (μαγνήσιο, κάλιο, νάτριο, σίδηρος) και βιταμινών,

  – αφυδάτωση ή μείωση επιπέδου ηλεκτρολυτών κατά την άσκηση,

  – δίαιτες απώλειας βάρους,

  – κατανάλωση πρόχειρων, έτοιμων και συσκευασμένων τροφίμων.

* ειδικά η έλλειψη μαγνησίου συντελεί στην ταυτόχρονη υπερσυγκέντρωση ασβεστίου, η οποία ευθύνεται για την αύξηση και αρρυθμία του μυϊκού σπασμού, ενώ ανατρέπει  παράλληλα την ισορροπία καλίου – νατρίου στον οργανισμό. Το μαγνήσιο συμμετέχει καθοριστικά σε πολυάριθμες χημικές αντιδράσεις για τον μεταβολισμό λιπών και υδατανθράκων και την παραγωγή ενέργειας, ενώ είναι απαραίτητο και για την απορρόφηση του ασβεστίου και της βιταμίνης D, για την καλή υγεία των οστών. Επίσης, δρα ως αντιφλεγμονώδες.

– πλούσιες πηγές μαγνησίου είναι: ξηροί καρποί (αμύγδαλα), πράσινα λαχανικά (σπανάκι), αμυλούχα τρόφιμα ολικής άλεσης, όσπρια, θαλασσινά, σαλιγκάρια, αποξηραμένα φρούτα, κακάο, εμπλουτισμένο γάλα και μεταλλικό νερό, κλπ.

Για την αποκατάσταση των μυϊκών κακώσεων, προτείνονται αρχικά κρυοθεραπεία, ελαστική περίδεση, διατροφική υποστήριξη και ανάπαυση (2-3 ημέρες), με στόχο την μείωση της φλεγμονής και πιθανών αιματωμάτων και οιδημάτων, καθώς και του πόνου. Στην συνέχεια, προτείνεται φυσικοθεραπεία (διαθερμίες, ρεύματα, εν τω βάθει μάλαξη, ασκήσεις PNF, κλπ.) με στόχο την δημιουργία υπεραιμίας στο επίμαχο σημείο (δηλαδή αυξημένη ροή αίματος και, συνεπώς, αυξημένη πρόσληψη θρεπτικών συστατικών και ταχύτερη επούλωση), καθώς  και την χαλάρωση πιθανής διάτασης. Στο τελευταίο στάδιο προτείνονται ασκήσεις ενδυνάμωσης (αρχικά ισομετρικές) και ευλυγισίας, καθώς και ασκήσεις ιδιοδεκτικότητας και επανεκπαίδευσης της κίνησης, με στόχο την σταδιακή επανένταξη στο πρόγραμμα προπονήσεων.

 Τα παραπάνω ισχύουν γενικά και για τις κακώσεις συνδετικού ιστού (διαστρέμματα). Θα επανέλθουμε όμως με σχετικό συμπληρωματικό άρθρο.


3η άποψη – για την επιλογή προπονητών

23.11.2010

Διάβαζα προχθές με πολύ ενδιαφέρον τις απόψεις διαφόρων “ενασχολούμενων” με το άθλημα της πετοσφαίρισης, σχετικά με τις προσλήψεις περιφερειακών ομοσπονδιακών προπονητών.

Η αντιπαράθεση, όπως θα ήταν φυσικό άλλωστε, επικεντρώνεται κυρίως στα κριτήρια πρόσληψης και στον αρμόδιο για την αξιολόγηση φορέα. Το ίδιο συνέβη και στο παρελθόν, αν θυμάστε, με την διαμάχη για την αρμοδιότητα πιστοποίησης, αξιολόγησης και επιμόρφωσης των προπονητών πετοσφαίρισης γενικά, με “αντιμαχόμενους” τότε, το ΤΕΦΑΑ και τον ΣΚΑΠ από την μια και τον ΣΕΠΠΕ από την άλλη. Προϊόντος του χρόνου, η συζήτηση επανέρχεται στο ίδιο ακριβώς σημείο.

Είναι δυνατόν ένας πανεπιστημιακός φορέας και μερικοί απλοί καθηγητές φυσικής αγωγής, όπως, ας πούμε, ο κ. Λάιος, ο κ. Μπεργελές, η κ. Μπαρζούκα, και άλλοι από τους πολλούς άξιους επιστήμονες που διδάσκουν την πετοσφαίριση στην χώρα μας, να εκπονήσουν διαδικασία πιστοποίησης και κανονισμό αξιολόγησης, και να σχεδιάσουν προγράμματα επιμόρφωσης των προπονητών πετοσφαίρισης. Μάλλον όχι. Θα έπρατταν σε λάθος βάση, σύμφωνα με τα κριτήρια της επιστημονικής τεκμηρίωσης, της αξιοκρατίας και του μακροχρόνιου σχεδιασμού, όπως έκαναν αυτοί οι ανόητοι οι Ολλανδοί, οι Ιταλοί, οι Σέρβοι, οι Πολωνοί, κ.α. Και θα μετέτρεπαν την πετοσφαίριση σε ένα κοινωνικό αγαθό παιδείας και πολιτισμού για τους πολλούς.

Αυτό χρειάζεται η ελληνική κοινωνία; Όχι βέβαια. Η αποχαυνωμένη κοινωνία μας, έχει ανάγκη από άρτον και θεάματα. Προτιμά την εκτόνωση στις εξέδρες και στο καφενείο, παρά στον αγωνιστικό χώρο. Προτιμά να διοικείται από ευκαιριακούς και άσχετους καιροσκόπους και την αυλή τους παρά από επιστήμονες με αποδεδειγμένη αγάπη και προσφορά στον αθλητισμό. Γιατί μόνον έτσι θα έχουν λόγο όλοι οι προπονητές της κερκίδας. Γιατί μόνον έτσι θα κερδοσκοπούν ασύστολα και ανεξέλεγκτα όσοι μετέτρεψαν τον αθλητισμό σε εμπορικό προϊόν και μάλιστα επιδοτούμενοι από τους έλληνες φορολογούμενους. Οι οποίοι, παρεμπιπτόντως, δεν ενδιαφέρονται αν τα παιδιά τους διδάσκονται την αθλητική παιδεία στο γυμναστήριο του σχολείου τους από τον γυμναστή ή την γυμνάστριά τους. Αρκεί η “ομάδα” τους -με τους τρείς αμερικάνους, δύο κουβανούς, δύο βραζιλιάνους, ιταλό προπονητή (οι δικοί μας δεν ξέρουν) και φυσικά έλληνες “team manager” και “marketing director”, να πρωταγωνιστεί. Το επιτυχημένο αυτό μοντέλο διοίκησης και καθοδήγησης ακολουθείται τα τελευταία χρόνια και στην Ομοσπονδία μας και φυσικά στις εθνικές μας ομάδες με τα γνωστά σε όλους εντυπωσιακά αποτελέσματα, κυρίως στην ανάπτυξη… Πόσα θα είχαμε να κερδίσουμε άραγε από μιά συνεργασία Λάιου-Χερέρα-Μπεργελέ ή (σήμερα) Φλώρου-Καπράρα-Καρολίνας;…

Συνεπώς μας φαίνεται παράλογο, “ένας καθηγητής φυσικής αγωγής, με ειδικότητα πετοσφαίρισης” μετά από 4 τουλάχιστον χρόνια σπουδών στο πανεπιστήμιο και αρκετά χρόνια εμπειρίας ως αθλητής, ίσως και προπονητής, σε ερασιτεχνικές όμως ομάδες, να λαμβάνει αυτοδίκαια από τον ΣΕΠΠΕ δίπλωμα Α’ κατηγορίας!

Πράγματι. Πως είναι δυνατόν να γίνει καλός προπονητής ένας αθλητής ή μια αθλήτρια που έχει ύψος 1,60μ; που δεν έχει την εμπειρία των εθνικών ομάδων και των εθνικών κατηγοριών και τις γνώσεις που αποκόμισαν όσοι συνεργάστηκαν με τους καταξιωμένους και έμπειρους αυτούς manager, ε, συγνώμη προπονητές; Θα μου πείτε, και η γιαγιά μου με προϋπολογισμό 100.000 € θα ανέβαζε τις ομάδες κατηγορία και την επόμενη που θα διαλύονταν απλά θα άλλαζε ομάδα χάρη στις καλές δημόσιες σχέσεις της με τον ΣΕΠΠΕ, την ΕΣΑΠ, την ΕΟΠΕ κλπ. Συμφωνούμε.

Συμφωνεί και η ομοσπονδία, με την έγκριση της ΓΓΑ, τις ευλογίες του ΣΕΠΠΕ και την ανοχή των υπόλοιπων “αρμόδιων φορέων”, η οποία επιδοτεί διπλά και τριπλά μια ομάδα εθνικής κατηγορίας με 6 μισθοφόρους, από ότι μια τοπική ομάδα με 6 αγωνιστικά τμήματα και 100 παιδιά στις ακαδημίες πετοσφαίρισης! Και επιτρέπει στον ΣΕΠΠΕ να δίνει διπλώματα σε πρώην αθλητές, με το κριτήριο της αγωνιστικής εμπειρίας και μόνο! Πάνω από 3.000 μέλη έχει λέει ο σύνδεσμος! Σας διαβεβαιώ ότι στα σεμινάρια, στις σχολές και στα ετήσια συνέδρια δεν παρευρίσκονται πάνω από πενήντα κατά μέσο όρο… Ακόμα και όταν ήταν υποχρεωτική η παρουσία τους για την ανανέωση της κάρτας (άχρηστο μέτρο το οποίο ευτυχώς καταργήθηκε για το καλό του volley). Και όσοι παρευρίσκονται (για εκδρομή ή δημόσιες σχέσεις) χλευάζουν συνήθως τους ομιλητές. “Τι να μας πουν κι αυτοί, ξέρεις ποιος είμαι εγώ;!”…

Θα ήθελα πολύ να ανοίξω μια παρένθεση και να αναφερθώ λίγο στις πρακτικές αυτών των υποανάπτυκτων και απολίτιστων Ευρωπαίων, Σοβιετικών, Ασιατών, κ.α. σχετικά με την φιλοσοφία τους για τον σχεδιασμό του αθλητισμού και της πετοσφαίρισης ειδικότερα. Αλλά, αφενός μεν σας έχω κουράσει ήδη, αφετέρου δε, είναι λίγο ως πολύ γνωστά στους περισσότερους. Επιτρέψτε μου όμως να σας ρωτήσω τούτο μόνο: Θα πηγαίνατε ποτέ για την φορολογική σας δήλωση σε έναν φιλόλογο, για την άδεια της οικοδομής σας σε έναν παθολόγο ή για να φτιάξετε τα δόντια σας σε έναν μαθηματικό; Μάλλον όχι. Γιατί τότε εμπιστεύεστε την αγωγή των παιδιών σας, την διδασκαλία και την ανάπτυξη της πετοσφαίρισης σε λογιστές, οδοντίατρους, μηχανικούς, κ.α. συμπαθείς επαγγελματικές ομάδες; Α! και κάτι ακόμα, σας φαίνεται δίκαιο ένας δημόσιος υπάλληλος ή ένας αξιωματικός των σωμάτων ασφαλείας να είναι ταυτόχρονα και προπονητής μιας ομάδας, και μάλιστα χωρίς την απαραίτητη κατάρτιση, λαμβάνοντας δύο μισθούς και φυσικά υπολειτουργώντας, ενώ την ίδια ώρα ένας πτυχιούχος γυμναστής να είναι άνεργος και ανασφάλιστος; Ποιόν ωφελεί αυτή η πρακτική; Αυτές τις δημόσιες υπηρεσίες, αυτές τις ομάδες, τους αθλητές, την εθνική μας οικονομία ή την κοινωνία στο σύνολό της;

Είναι σκληρό και θα στεναχωρήσω πολλούς. Δεν είναι δυνατόν ο προπονητής πετοσφαίρισης μιας οποιασδήποτε ομάδας να μην είναι γυμναστής με ειδικότητα πετοσφαίρισης… Ένας γυμναστής μπορεί να εξελιχθεί σε καλό προπονητή, μπορεί και όχι. Αναγκαία συνθήκη αλλά όχι ικανή. Είναι στο χέρι μας. Ένας οποισδήποτε μη καταρτισμένος, έστω και πρώην καταξιωμένος αθλητής, ποτέ! Μακροπρόθεσμα, φαίνονται πάντα τα αποτελέσματα της έλλειψης επιστημονικής κατάρτισης. Είναι άμεση και επιτακτική η ανάγκη θεσμοθέτησης, επαγγελματικής κατοχύρωσης και συνεχούς επιμόρφωσης, αξιολόγησης και πιστοποίησης της επιστημονικής επάρκειας, του επαγγελματία προπονητή αθλημάτων από την ελληνική πολιτεία. Και είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι για την τραγική καθυστέρηση υλοποίησης των παραπάνω.

Κάπως έτσι, τα 1000 και πλέον σωματεία έγιναν 200, εκ των οποίων τα περισσότερα φυτοζωούν. Κάπως έτσι από τα χιλιάδες παιδιά που μάθαιναν και έπαιζαν volley έμειναν ελάχιστα. Γιατί σταματήσαμε να παράγουμε και να στηρίζουμε αυτούς που παράγουν. Γιατί γίναμε όλοι μεσάζοντες και manager. Και όταν θα λείψουν οι τελευταίες φουρνιές των ρομαντικών αθλητών, προπονητών, διαιτητών, παραγόντων και όλων των πραγματικών “φίλων του volley”, θα επιτύχουμε τον στόχο μας: Να γίνει και πάλι το volley, tennis για τους λίγους και εκλεκτούς κατοίκους της Κηφισιάς, της Γλυφάδας και της Φιλοθέης…

Συνοψίζοντας τα παραπάνω, εύκολα διαμορφώνουμε τα συμπεράσματά μας (ο καθείς κατά το δοκούν) για τα κριτήρια και τους φορείς αξιολόγησης των ελλήνων προπονητών πετοσφαίρισης, ομοσπονδιακών, περιφερειακών, συλλόγων, κλπ.

Δυστυχώς όμως, δεν διαμορφώνουμε συμπεράσματα για άλλα ζητήματα, μάλλον επουσιώδη. Τι γίνεται στα σχολεία, στα προγράμματα της ΓΓΑ, των δήμων, στον εργασιακό αθλητισμό; Μας έκαναν καλό τα αθλητικά λύκεια, και τα bonus εισαγωγής στην Γ’ βάθμια εκπαίδευση, η φιλοσοφία, ο σχεδιασμός και η οργάνωση του “αθλητισμού” στα σώματα ασφαλείας, στα πανεπιστήμια; Γιατί επιμένουν όλοι οι “αρμόδιοι” φορείς στην χώρα μας, να αποκλείουν τους προπονητές ως φυσικά πρόσωπα, από την συμμετοχή τους στα κέντρα αποφάσεων και μάλιστα με ειδικά άρθρα σε αντισυνταγματικούς νόμους και κανονισμούς;… Και τέλος, γιατί ευνοούμε ή ανεχόμαστε τον κατακερματισμό και την πολυφωνία, ΕΟΠΕ, ΕΣΑΠ, ΣΕΠΠΕ, ΓΓΑ, ΟΔΒΕ, beach volley, επιτροπές σοφών, ΠΑΣΑΠ, Ενώσεις, κλπ. κλπ. αντί της μίας και μόνης αρχής σχεδιασμού, συντονισμού και εποπτείας;…

“ποιος θα τολμήσει το άδικο να πει με τ’ όνομά του;

Οι λίγοι που γνωρίζαν κάτι τι, που ήταν μωροί και την καρδιά τους δεν φιμώσαν, μα σκέψη κι αίσθημα στον όχλο φανερώσαν,

πεθάναν πάντα στον σταυρό και στην φωτιά…”


καλή χρονιά κοριτσάρες του άτταλου!

12.10.2010

 

Καλή χρονιά και σε όλους εσάς που είστε κοντά μας. Σε εσάς που παλεύετε μαζί μας, με όπλα τον πολιτισμό και την παιδεία, για να φτιάξουμε μια καλύτερη γενιά, μια καλύτερη κοινωνία. Σε εσάς που αγαπάτε τον αθλητισμό, την πετοσφαίριση, την ομάδα μας, τα παιδιά μας. Μαμάδες, μπαμπάδες, συγγενείς, φίλοι, συμμαθητές, γυμναστές, δάσκαλοι.

Καλή χρονιά και στο υπέροχο fun club “άτταλος volley!”, την παρέα του φάνη του μικρού τυμπανιστή, της πελαγίας με την βαβουζέλα και του βαγγέλη με τις ροκάνες, που έδωσαν ζωή στην μικρή κερκίδα μας και κατάφεραν να μετατρέψουν έναν ακόμα αγώνα των κορασίδων μας, σε πραγματική γιορτή.

Παιδικά χαμόγελα και ευτυχία, μας κέρασαν οι ομάδες μας για την 1η αγωνιστική των πρωταθλημάτων. Εύσημα από όλους για το υπέροχο κλίμα στο γήπεδο, για την άψογη συμπεριφορά των κοριτσιών, αλλά και για την σαφή βελτίωση στον αγωνιστικό τομέα.

Δευτερεύουσας σημασίας, αναφέρουμε για την ιστορία, και η διπλή χαρά μας για τις νίκες των ομάδων μας, καθαρά αλλά δύσκολα, απέναντι στην ιστορική ομάδα του Έσπερου Καλλιθέας οι κορασίδες μας και απέναντι στην έμπειρη ομάδα της Μάνδρας, οι γυναίκες.

Η συνέχεια φαντάζει σαφώς δυσκολότερη. Οι γυναίκες αντιμετωπίζουν τον Θρίαμβο Χαϊδαρίου για την 1η αγωνιστική του κυπέλλου την τετάρτη, μια δυνατή ομάδα της Α΄ κατηγορίας σε ένα παιχνίδι πρόκληση για όλους… ενώ το σάββατο, για την 2η αγωνιστική του πρωταθλήματος, θα βρεθούν αντιμέτωπες με τον Πειραϊκό, ένα από τα φαβορί της Β΄ κατηγορίας για άνοδο.

Με την ίδια ομάδα θα κληθούν να αγωνιστούν και οι νεανίδες μας για την αντίστοιχη διοργάνωση, την Πέμπτη στις 9:30 το βράδυ.

Η 2η αγωνιστική των κορασίδων αναμένεται να ξεσηκώσει και πάλι τις κερκίδες στο 1ο λύκειο καματερού. Ο Ευριπίδης Σαλαμίνας με την πολύ καλή πορεία των ομάδων του στα περσινά πρωταθλήματα, μιά αθλήτρια στην εθνική ομάδα κορασίδων και με τον αέρα του νικητή στο ντέρμπι της 1ης αγωνιστικής με το Μοσχάτο, έρχεται αποφασισμένος να μας δυσκολέψει. Ελπίζουμε ότι, όσοι θα βρεθούν στο γήπεδο το σάββατο 16 οκτώβρη στις 3:00 το μεσημέρι, θα απολαύσουν ένα πολύ δυνατό παιχνίδι από τις δυό ομάδες.

σας περιμένουμε

καλή χρονιά και πάλι σε όλους


αγωνιστική προετοιμασία 2010-11

25.09.2010

 

Ολοκληρώθηκε, την περασμένη Κυριακή, ο 1ος κύκλος της προετοιμασίας των ομάδων μας, για την νέα αγωνιστική περίοδο 2010-11. Κύριοι στόχοι του 1ου κύκλου ήταν η βελτίωση της φυσικής κατάστασης των αθλητριών μας μετά την θερινή ανάπαυση και η επαναφορά στο ελάχιστα αποδεκτό επίπεδο τεχνικής. Παράλληλα, έγινε και η σχετική επανασύνδεση των αθλητριών, τόσο αυτών οι οποίες συμμετείχαν στα περσινά πρωταθλήματα, όσο και, κυρίως, όσων επέστρεψαν στον σύλλογο μετά από απουσία τους. Το πρόγραμμα περιελάμβανε, τρέξιμο στο οικολογικό πάρκο και στον στίβο του σταδίου της ΓΓΑ, μυϊκή ενδυνάμωση στο γυμναστήριο του αθλητικού κέντρου καματερού, καθώς και ελαφρές προπονήσεις στο γήπεδο, για βελτίωση της νευρομυϊκής συναρμογής.

Το παρών στην προετοιμασία, έδωσαν και οι αθλήτριες οι οποίες εντάχθηκαν φέτος στο δυναμικό του συλλόγου και θα ενισχύσουν, στο εξής, την προσπάθεια των ομάδων μας στα πρωταθλήματα της ΕΣΠΕΔΑ. Δήμητρα Γιαννοπούλου και Ελίνα Γκότση επέτρεψαν στα πάτρια εδάφη μετά από την περσινή εμπειρία τους στην Α2 με τον ΓΣ Πετρούπολης. Η Τζούλια Σπαλλιώρα και η Χριστίνα Θεοδωρίδου επίσης, μετά από ένα χρόνο απουσίας από τα γήπεδα, θα ξαναβρεθούν κοντά στις παλιές συμπαίκτριές τους. Για πρώτη φορά φέτος θα παίξουν μαζί μας η Βίκυ Χαϊκάλη -περσινή αντίπαλός μας με την Ειρήνη Κορυδαλλού- καθώς και η νεαρή πρώην αθλήτρια της ΑΕΚ και παλιά φίλη της ομάδας μας, Κατερίνα Γιανταμίδου, η οποία ελπίζουμε να καταφέρει να συνδυάσει τις υποχρεώσεις της στην άμμο με το αγωνιστικό πρόγραμμα της ομάδας μας και να ενταχθεί ουσιαστικά στην οικογένεια του Άτταλου. Την 18άδα της 1ης ομάδας θα συμπληρώσουν και τρεις αθλήτριες από τα “παιδικά μας χρόνια”, η Γιάννα Παρασκευοπούλου, η Νάντια Λατίνου και η Χριστίνα Τριανταφύλλου, οι οποίες θα ξαναβρεθούν μαζί μετά από 10 χρόνια! Τέλος, στο δυναμικό μας παρέμειναν από την περσινή περίοδο, η αρχηγός της ομάδας Βιβή Περιάλη, η Ειρήνη Τσεπέρκα, η Κατερίνα Πάσχου, η Νικολέτα Κολλιού, η Νίκη Παναγιωτακοπούλου και η Φρόσω Παπαδήμα.

Μαζί με την 1η ομάδα ξεκίνησαν την προετοιμασία τους και τα φυντάνια του συλλόγου μας. Η ενισχυμένη ομάδα των νεανίδων, οι ανανεωμένες ομάδες παγκορασίδων και αγωνιστικού mini volley, καθώς και η περσινή ομάδα των παγκορασίδων -η οποία προβιβάστηκε σύσσωμη, λόγω καλής διαγωγής- και θα συμμετέχει φέτος στο πρωτάθλημα των κορασίδων, έδωσαν όλες το παρόν στην γραμμή εκκίνησης.

 

προετοιμασία 2010-11

Μετά τις τρεις πρώτες εβδομάδες, διανύουμε ήδη τον 2ο κύκλο προετοιμασίας με στόχο την επίτευξη συνοχής και ομοιομορφίας στο παιχνίδι των ομάδων μας. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει κυρίως προπονήσεις τακτικής, οικογενειακά διπλά και αρκετά φιλικά παιχνίδια, ενώ συνεχίζονται παράλληλα και οι προπονήσεις δύναμης.

Οι ομάδες των γυναικών και των κορασίδων μας, έπαιξαν ήδη τα πρώτα παιχνίδια τους με τις αντίστοιχες του Απόλλωνα Αθηνών και της ΑΕΚ, δίνοντας στους προπονητές τους την ευκαιρία να εξάγουν πολύτιμα συμπεράσματα από την απόδοσή τους και να σχεδιάσουν ανάλογα την συνέχεια έως την τελική επίσημη 1η στα φετινά πρωταθλήματα.

Για αύριο, έχει προγραμματιστεί το 2ο φιλικό της γυναικείας ομάδας μας με την αντίστοιχη της Γκράβας, η οποία στοχεύει, με αυξημένες πιθανότητες, στην άνοδό της στην Α΄ κατηγορία ΕΣΠΑΑ, ενώ τα φιλικά θα συνεχιστούν και την επόμενη εβδομάδα.

Η έναρξη των πρωταθλημάτων προβλέπεται για τις 7-10 οκτώβρη, εφόσον φυσικά ξεπεραστούν κάποια μικροπροβλήματα της ομοσπονδίας με την έκδοση των δελτίων και αποκατασταθούν οι σχετικές εκκρεμότητες με τους διαιτητές.


καλωσόρισμα για την νέα αθλητική χρονιά

27.08.2010

ουφ! πότε θα ξεκινήσει επιτέλους η προετοιμασία!

Θα ήθελα πολύ να σας καλωσόριζα με το κλασσικό και ελπιδοφόρο “να ‘μαστε πάλι εδώ Ανδρέα, για μια ελλάδα νέα!” αλλά έτσι που τα ‘κανε ο γιος του και μετέτρεψε το ελληνικό κράτος σε μη κυβερνητική οργάνωση της Ε.Ε., το ξανασκέφτηκα… οπότε, απλά να ‘μαστε πάλι εδώ (και βλέπουμε).

Θερινή ραστώνη τέλος λοιπόν και επιστροφή στο (για άλλους λόγους πλέον) κλεινόν άστυ.

Η χρονιά δύσκολη και οι διακοπές λίγες. Σαν να μην πέρασε μια μέρα από τότε που εγκαταλείψαμε περιχαρείς την τσιμεντούπολη.

Οι υποτιθέμενες συνταγές σωτηρίας δεν άλλαξαν και πολύ την κατάσταση. Και πως θα μπορούσαν άλλωστε, αφού απευθύνονται σε λάθος πρόσωπα.

Δεν πήραμε εμείς τις μίζες κύριοι ευρωσύμβουλοι, δεν καταστρέψαμε εμείς την δημόσια διοίκηση, δεν ξεπουλήσαμε εμείς την μισή Ελλάδα με τα χρυσόβουλα του Αλή Πασά, δεν βουλιάξαμε εμείς τις ΔΕΚΟ και τα ασφαλιστικά ταμεία, δεν πήραμε εμείς δανεικά κι αγύριστα, δεν θησαυρίσαμε εμείς από την ΕΡΤ, τον ΟΣΕ ή τους ολυμπιακούς αγώνες και, κυρίως, εμείς δεν διαθέτουμε εκκλησάκι στην Μύκονο… Εμείς δουλεύαμε μόνο, σαν το γομάρι, και πληρώναμε με συνέπεια τα έξοδα διαβίωσής μας. Βάζαμε μάλιστα και κάτι στην άκρη για να φτιάξουμε τους δρόμους, τα σχολεία, τα γήπεδα και τα νοσοκομεία, καθώς και κάτι ακόμα για να πληρώνονται οι αφεντάδες, οι οποίοι δεν δουλεύουν αλλά απλά “διαχειρίζονται” τα κοινά, δηλαδή τον μόχθο μας.

Αυτοί όμως και η (κοινή και μεγάλη δυστυχώς) παρέα τους υπεξαίρεσαν το υστέρημά μας, πολλαπλασίασαν την αμοιβή τους, καταχράστηκαν κάθε δημόσια γη και αγαθό, συνεργάστηκαν με κάθε μεγάλο τρωκτικό για να εξολοθρεύσουν όλα τα μικρά τρωκτικά, ισοπέδωσαν κάθε έννοια δικαιοσύνης και αξιοκρατίας, και μετέτρεψαν την πολυπόθητη (και πολύπαθη) δημοκρατία, σε ελέω θεού απολυταρχία και τη χώρα μας σε “φαιδρό νταμάρι, πεδίο βολής φτηνό, όπου κερδοσκοπούν βρίζοντας ξένοι φαντάροι”…

Οι ίδιες κοινωνικές ομάδες εξακολουθούν (αιώνες τώρα) να νέμονται τους καρπούς τού μόχθου, όχι του δικού τους βέβαια, αλλά αυτού των υπόλοιπων κοινωνικών ομάδων, αυτών που τραβούν το κάρο. Αλλά μπράβο τους! Ναι, αλήθεια το λέω, τους θαυμάζω, γιατί όσο αυτοί μοιράζουν τη γη και τα λεφτά μας, εμείς τσακωνόμαστε ωσάν αρχαίοι Αβδηρίτες “περί όνου σκιάς”. Τους θαυμάζω γιατί μας υποσχέθηκαν λιβάδια με παπαρούνες κι εμείς τους πιστέψαμε (ξανά και ξανά). Τους θαυμάζω γιατί τα κατάφεραν μόνο με την δική μας ανοχή, την αδιαφορία και την λιποψυχία μας, πολλές φορές μάλιστα και με την συνωμοτική βοήθειά μας…

Κάποιοι, λιγοστοί πλέον, ελπίζουν ότι η ιστορία θα ξανακάνει τον κύκλο της. “Το γομάρι θα ξυπνήσει μονομιάς και θα ‘ρθει ανάποδα ο ντουνιάς”. Κι ο εργάτης θα βρει το δίκιο του κι οι αφεντάδες θα πάνε στα τσακίδια. Κάποιοι άλλοι πάλι, δεν ελπίζουν πια σε τίποτα. Η Βαστίλη δεν πέφτει ξανά… Η εκ νέου επικράτηση μιας πανίσχυρης πολιτικής, στρατιωτικής, θρησκευτικής και οικονομικής ολιγαρχίας, είναι σχεδόν ολοκληρωτική, κυρίως χάρη στην συστηματική (τηλεοπτική συνήθως) απαξίωση κάθε κοινωνικού θεσμού (ακόμα και της πολιτικής), στην αλλοτρίωση κάθε ιδεολογικής επανάστασης, στην αμετροέπεια των δήθεν νεόπλουτων και στην αποχαύνωση όλων των υπόλοιπων…

Εμείς πάντως, εδώ στο νέο (ελέω Καλλικράτη) Καματερό, είμαστε από αυτούς που ελπίζουν ακόμη. Και προσπαθούμε ακόμη να αφυπνίσουμε τις συνειδήσεις των συμπολιτών μας με όπλα μας την παιδεία, τον πολιτισμό και κυρίως τον αθλητισμό (ο οποίος εμπεριέχει και τα προηγούμενα). Γι αυτό, και παρά τις δυσκολίες, δεν απογοητευόμαστε και συνεχίζουμε ακάθεκτοι. Και με χαρά σας καλούμε όλους την δευτέρα 30 του αυγούστου στις 6:00 το απόγευμα, στο μικρό θεατράκι του οικολογικού πάρκου “Αντώνης Τρίτσης”, για να καλωσορίσουμε όλοι μαζί την νέα σχολική και αθλητική χρονιά και για να ευχηθούμε στις αθλήτριες και στους αθλητές του συλλόγου μας, υγεία, αγάπη, δικαιοσύνη και κάθε ευτυχία στις προσπάθειές τους!

——————————————————————–

Δὲ λυγᾶνε τὰ ξεράδια καὶ πονᾶνε τὰ ρημάδια!
Κούτσα μία καὶ κούτσα δυὸ, τῆς ζωῆς τὸ ρημαδιό!

Μεροδούλι, ξενοδούλι. Δέρναν οὗλοι: ἀφέντες, δοῦλοι,
οὗλοι: δοῦλοι, ἀφεντικὸ καὶ μ᾿ ἀφήναν νηστικό.

 Ἀνωχώρι, Κατωχώρι, ἀνηφόρι, κατηφόρι,
καὶ μὲ κάμα καὶ βροχή, ὥσπου μοῦ ῾βγαινε ἡ ψυχή.

Εἴκοσι χρονῶ γομάρι, σήκωσα ὅλο τὸ νταμάρι
κι᾿ ἔχτισα στὴν ἐμπασιὰ, τοῦ χωριοῦ τὴν ἐκκλησιά.

 Καὶ ζευγάρι μὲ τὸ βόδι (ἄλλο μπόι κι᾿ ἄλλο πόδι)
ὄργωνα στὰ ρέματα τ᾿ ἀφεντὸς τὰ στρέμματα.

Καὶ στὸν πόλεμο «ὅλα γιὰ ὅλα» κουβαλοῦσα πολυβόλα
νὰ σκοτώνωνται οἱ λαοὶ, γιὰ τ᾿ ἀφέντη τὸ φαΐ.

 Κι᾿ ὁ παπὰς μὲ τὴν κοιλιά του μ᾿ ἔπαιρνε γιὰ τὴ δουλειά του
– Δούλευε! γιὰ νὰ στουμπώσει ὅλ᾿ ἡ Χώρα κι᾿ οἱ καμπόσοι!

– Δὲ βαστάω! Θὰ πέσω κάτου!  – Ντράπου! Τὶς προγόνοι ντράπου!
– Ἀστραλίζομαι!. Πεινῶ!  – Σούτ! θὰ φᾶς στὸν οὐρανό!…

 Γέρασα κι᾿ ὡς δὲ φελοῦσα κι᾿ ἀχαΐρευτος κυλοῦσα,
μὲ πετάξανε μακριὰ νὰ μὲ φᾶνε τὰ θεριά.

Κι᾿ ἔλεα: ὅταν μίαν ἡμέρα παρασφίξουνε τὰ γέρα,
θὰ ξεκουραστῶ κι᾿ ἐγώ, τοῦ θεοῦ τ᾿ ἀβασταγό!

 Ἡ ψυχή μου θὲ νὰ δράμῃ στὴ ζεστὴ ἀγκαλιὰ τ᾿ Ἀβράμη,
«Χαῖρε φῶς ἀληθινὸν καὶ προστάτη τῶν κτηνῶν!

Σῶσε τὸ γέρο κυρ Μέντη ἀπ᾿ τὴν ἀδικιὰ τ᾿ ἀφέντη,
Μὰ μὲ τὴν κουβέντα αὐτὴ πόρτα μοῦ ῾κλεισε κι᾿ αὐτί.

 Φῶς ζητᾶνε τὰ χαϊβάνια κι᾿ οἱ ραγιάδες ἀπ᾿ τὰ οὐράνια,
μὰ θεοὶ κι᾿ ὀξαποδῶ κεῖ δὲν εἶναι, παρὰ εδῶ!

Μὴ χτυπᾷς τὸν ἀδερφό – μα τὸν ἀφέντη τὸν κουφό!
Καὶ στὸν ἵδρο τὸ δικὸ σου, γίνε σὺ τ᾿ ἀφεντικό.

 Άιντε θῦμα, άιντε ψώνιο άιντε Σύμβολο αἰώνιο!
Ἂν ξυπνήσεις, μονομιᾶς θά ῾ρθει ἀνάποδα ὁ ντουνιᾶς.

Κοίτα! Οἱ ἄλλοι ἔχουν κινήσει κι᾿ ἔχει ἡ πλάση κοκκινήσει
ἄλλος ἥλιος ἔχει βγῇ, σ᾿ ἄλλη θάλασσα, ἄλλη γῆ…

Κώστας Βάρναλης

Η μπαλάντα του κυρ Μέντιου